سال هاست که کوچه های غبار گرفته را با قدم های راسخ در امتداد بهشت می پیمایم و هنوزهم  نیافته ام.سال هاست که سپیده ی دل را افق اسفناکی ربوده است و فقط ظلمات است که دیده میشود.من روزگارم را با اندوه می گذرانم.من به دنبال تو،تمام دریاها،جاده ها و بیابان ها را می گردم.هنوز هم دیر نیست..برگرد تا لحظاتم بهاری شود..برگرد...

 

 

نوشته شده در ساعت 2:27 بعد از ظهر توسط |